LaGio Institute

Moje usługi

Terapia czaszkowo-krzyżowa

Terapia czaszkowo–krzyżowa, inaczej terapia cranio–sacralna, to odłam osteopatii, często nazywany osteopatią kranialną. Polega na delikatnej manipulacji i uciskaniu punktów w obrębie czaszki, miednicy, przepony, klatki piersiowej oraz kości krzyżowej. Terapia czaszkowo–krzyżowa jest terapią powięzi, za jej sprawą następuje rozluźnienie struktur łączno–tkankowych, których napięcie może powodować kłopoty zdrowotne, zarówno somatyczne, jak i emocjonalne. Terapię cranio–sakralną cechuje więc podejście holistyczne do organizmu człowieka.

Na czym polega terapia cranio - sacralna?

Terapia czaszkowo–krzyżowa jest procedurą postępowania o bardzo szerokim spektrum oddziaływania. Stosowana jest w przypadku dysfunkcji i zaburzeń o podłożu zarówno somatycznym, jak również psychicznym. Podstawowe elementy terapii cranio- sacralnej to: 

Wskazania:

Wskazania do masażu czaszkowo–krzyżowego to przywracanie stanu równowagi organizmu, co pozwala na uwolnienie się od dotychczasowych dolegliwości natury psychosomatycznej. Aby je zrealizować dokonuje się szeregu wspomnianych manipulacji, mobilizacji, rękoczynów, które wpływają na restrykcje struktur łącznotkankowych oraz kostnych. Pozwala to poprawić ruchomość kości czaszki, zrównoważyć aktywność układu nerwowego oraz normalizować fluktuację płynu mózgowo–rdzeniowego.

Końcowo ma to spowodować przywrócenie niezachwianej równowagi fizyczno–emocjonalnej będącej definicją stanu zdrowia. Warto pamiętać, że na taką poprawę nie można liczyć po jednorazowej sesji. Zazwyczaj ilość spotkań z terapeutą przeprowadzającym terapię czaszkowo–krzyżową określa się indywidualnie, w zależności od problemu. Najczęściej jest to seria 10 zabiegów.

Dodatkowymi wskazaniami do przeprowadzenia terapii cranio-sacralnej są:

Terapia czaszkowo–krzyżowa – jak wygląda zabieg?

Najpierw terapeuta przeprowadza wywiad z pacjentem oraz dokonuje oceny postawy ciała, wyglądu skóry, zwraca uwagę na zachowanie i sferę emocjonalną. Następnie, układając pacjenta w wygodnej pozycji sprawdza rytm oraz przepływ płynu mózgowo–rdzeniowego, a także stan napięcia struktur miękkotkankowych. Najważniejszym narzędziem diagnostyczno–terapeutycznym są ręce. Ukierunkowany dotyk oraz dobra percepcja są gwarantem wykrycia restrykcji tkankowych oraz właściwej oceny rytmu czaszkowo–krzyżowego.

Przeciwwskazania do zabiegu:

Przewijanie do góry